De rol van Europese aandelen in de wereldwijde financiële markten is de voorbije decennia aanzienlijk afgenomen. Volgens Société Générale is hun aandeel in het wereldwijde handelsvolume gedaald van bijna 25% aan het begin van de jaren 2000 naar minder dan 5% vandaag. Ook hun aandeel in de wereldwijde beurskapitalisatie is fors teruggelopen, van bijna 30% naar minder dan 15%.
Deze evolutie gaat verder dan de relatieve onderprestatie van de Europese aandelenindices. Ze weerspiegelt een geleidelijke verschuiving van liquiditeiten en kapitaalstromen naar de Verenigde Staten en, in mindere mate, naar Azië. De Amerikaanse markten profiteren van de aanwezigheid van toonaangevende technologiebedrijven, diepere kapitaalmarkten en een groter vermogen om nieuwe beursintroducties aan te trekken.
Toch blijft Europa de thuisbasis van talrijke wereldspelers van hoge kwaliteit, die vaak tegen een aanzienlijke korting worden verhandeld ten opzichte van hun Amerikaanse tegenhangers. Voor actieve beleggers kan deze marginalisering dan ook kansen creëren, op voorwaarde dat zij uiterst selectief te werk gaan.
Is de waarderingskorting van Europa een aantrekkelijke langetermijnkans, of weerspiegelt zij een dieper structureel probleem?
