Hoe reageert een VALUE-beheerder zoals Léon Kirch in een conflict zoals we dat vandaag kennen?
Het antwoord vindt u in zijn zeer uitgebreide nota.
09/03/2026
Het lijkt mij zeer belangrijk om in deze periodes van meer “complexe” markten te communiceren. Daarom neem ik het initiatief om u de nota van onze CEO, de heer Leon Kirch, te bezorgen.
Ik wens u een uitstekende lectuur toe en vooral… geen paniek. Long term investing always wins.
“De recente escalatie in het Midden-Oosten heeft vanzelfsprekend de financiële markten verstoord. Naast de tragische menselijke gevolgen proberen beleggers te bepalen of dit een geopolitieke schok is met beperkte economische impact, dan wel of het kan uitgroeien tot een ernstigere situatie door een aanhoudende stijging van de energieprijzen.
Dit onderscheid is essentieel.
Zoals we vorige week in onze dagelijkse nota’s hebben benadrukt, hebben financiële markten historisch gezien een opmerkelijk vermogen getoond om geopolitieke gebeurtenissen op termijn te absorberen. Oorlogen en militaire conflicten veroorzaken vaak volatiliteit op korte termijn, maar ze doen het langetermijntraject van productieve activa niet automatisch ontsporen. De belangrijkste uitzondering ontstaat wanneer een conflict uitmondt in een energieschok. Dat was het geval tijdens de Jom Kipoeroorlog en de daaropvolgende oliecrisis. Het is vandaag ook het belangrijkste risico dat door beleggers wordt opgevolgd. BlackRock en Goldman Sachs Asset Management benadrukken in grote lijnen hetzelfde punt: het echte transmissiekanaal is energie, en de bredere impact op de markten hangt vooral af van een duurzame verstoring van de fysieke stromen van olie en gas.
Wat de markten de afgelopen vijf dagen hebben gedaan
Drie punten springen duidelijk naar voren.
Ten eerste gaat het niet om een uniforme daling van de aandelenmarkten. De druk was groter in Europa en andere markten die meer blootgesteld zijn aan energie-import en economische cycli, terwijl de Verenigde Staten relatief beter standhielden. Deze relatieve veerkracht werd ook ondersteund door de sterkte van de dollar.
Ten tweede vond de duidelijkste reactie plaats in de energiesector. De olieprijs steeg sterk, veel meer dan de meeste andere activaklassen. Dit wijst erop dat de markten niet enkel reageren op geopolitieke krantenkoppen. Ze herwaarderen een concreet macro-economisch risico: de mogelijkheid dat dit conflict de energievoorziening, de inflatie en bijgevolg het monetair beleid beïnvloedt.
Ten derde gaat het niet om een klassieke “risk-off”-episode waarbij staatsobligaties onmiddellijk bescherming bieden. De obligatierentes zijn gestegen in plaats van gedaald. Dat is een zeer belangrijk signaal. Het suggereert dat de markten de huidige schok minder zien als een vrees voor economische vertraging, maar eerder als een potentieel inflatoire verstoring.
Deze combinatie — hogere olieprijzen, een sterkere dollar en stijgende lange rentevoeten — vat de huidige boodschap van de markten samen.
Die boodschap was ook zichtbaar maandagochtend. Volgens Reuters daalde de Nikkei-index in Japan met meer dan 6%, terwijl de futures op Amerikaanse en Europese aandelen opnieuw in het rood gingen, doordat beleggers het risico op een bredere energieschok herwaarderen.
Olie blijft de belangrijkste variabele
Zoals we in onze recente Daily Instagraphs en opnieuw in de nota van vandaag hebben aangegeven, is de echte vraag niet of geopolitieke krantenkoppen volatiliteit creëren. Dat doen ze altijd.
De echte vraag is of het conflict zich vertaalt in een inflatieschok via energie.
Dat risico neemt duidelijk toe. Ruwe olie wordt nu verhandeld rond of boven 110 USD per vat, en de beweging zelf is bijna even belangrijk als het exacte niveau. De markt probeert niet alleen de huidige verstoring in te prijzen, maar ook de mogelijkheid van een bredere aantasting van de bevoorradingsstromen.
Grote financiële instellingen blijven benadrukken dat de situatie veel gevaarlijker zou worden als kritieke infrastructuur beschadigd raakt of als de Straat van Hormuz langdurig wordt verstoord.
Als de energieprijzen langer hoog blijven, worden de gevolgen aanzienlijk ernstiger.
De algemene inflatie zou opnieuw stijgen, de koopkracht van consumenten zou dalen, de marges van energie-intensieve sectoren zouden onder druk komen te staan en centrale banken zouden opnieuw geconfronteerd worden met een moeilijke afweging tussen tragere groei en hernieuwde inflatie.
Dat is precies het punt dat we vandaag wilden benadrukken: op dit moment is het risico niet enkel geopolitiek, maar macro-economisch.
Dit gebeurt bovendien op een delicaat moment, aangezien de Amerikaanse arbeidsmarkt al tekenen van verzwakking vertoonde vóór de laatste escalatie. De meest recente werkgelegenheidsgegevens waren zwakker dan verwacht, de werkloosheid is gestegen en de recente trend in jobcreatie is minder overtuigend geworden.
In die context zou een nieuwe olieschok een economie treffen die al aan momentum verliest, waardoor het monetair-beleidsdilemma van de Federal Reserve nog complexer wordt.
Met andere woorden: een olieschok zou niet alleen een marktevenement zijn, maar ook een macro-economisch evenement.
Voorlopig is het echter nog te vroeg om te concluderen dat we op weg zijn naar een herhaling van de jaren 1970. Dat is ook de algemene conclusie van verschillende grote financiële instellingen. UBS meent dat, indien een duurzame verstoring van het aanbod wordt vermeden, de totale economische schade beperkt zou moeten blijven. Het basisscenario van Goldman Sachs blijft gematigder, al erkent men dat een duidelijk hogere olieprijs de groei zou afremmen en de inflatiedruk zou verhogen.
Waarom goud nog niet sterker is gestegen
Goud heeft relatief goed gepresteerd, maar minder sterk dan men in zo’n omgeving had kunnen verwachten.
Dat is op zich interessant.
Een eenvoudige reden is dat goud voordien al sterk was gestegen. In dollar uitgedrukt is de prijs in de afgelopen vijf jaar ongeveer verdrievoudigd. Dat betekent dat een deel van de beweging naar defensieve reële activa al ruim vóór de laatste escalatie had plaatsgevonden.
Het is ook mogelijk — en ik benadruk dat dit een marktinterpretatie is — dat beleggers in periodes van plotselinge stress aanvankelijk een deel van hun goudpositie verkopen om elders in hun portefeuilles liquiditeit te genereren.
Wanneer volatiliteit toeneemt en er margin calls ontstaan in andere activaklassen, kunnen zelfs veilige havens tijdelijk als bron van liquiditeit worden gebruikt. Dat kan verklaren waarom goud niet altijd lineair stijgt in de eerste fase van een schok.
Tegelijkertijd is een deel van de defensieve kapitaalstromen duidelijk naar de Amerikaanse dollar gegaan, en de stijging van de obligatierentes heeft het potentieel voor een veel sterkere goudrally beperkt.
Met andere woorden: de markten erkennen de onzekerheid, maar prijzen nog geen monetair wanorde-scenario in.
Goud heeft dus gedaan wat het hoort te doen: relatieve stabiliteit en een zekere bescherming bieden, zonder explosief te stijgen.
Onze investeringsfilosofie: focus op productieve activa
Bij ECP geven we doorgaans de voorkeur aan blootstelling aan grote trends via productieve activa die kasstromen genereren, in plaats van via instrumenten die uitsluitend afhankelijk zijn van prijsbewegingen.
Die logica geldt rechtstreeks voor grondstoffen. In plaats van ons uitsluitend op de grondstof zelf te richten, verkiezen we vaak bedrijven die reële activa bezitten, kasstromen genereren en profiteren van dezelfde onderliggende trend.
Een goed voorbeeld is Equinor, dat we aanhouden in ons European Value Fund. Via Equinor krijgen we blootstelling aan de gassector en breder aan energie, maar via een onderneming met tastbare activa, sterke kasstroomgeneratie, dividenden en een gedisciplineerde kapitaalallocatie.
Dit punt is bijzonder relevant in de huidige omgeving. Zoals we in onze dagelijkse nota hebben aangegeven, zijn bepaalde delen van onze portefeuilles niet alleen blootgesteld aan de risico’s van het huidige regime; ze bevatten ook natuurlijke beschermingsmechanismen, onder meer via bepaalde grondstoffenbedrijven en defensie-gerelateerde ondernemingen.
Dat maakt portefeuilles uiteraard niet immuun. Maar het betekent wel dat een goed opgebouwde portefeuille niet simpelweg een passief slachtoffer is van geopolitieke stress.
Een nuttige historische herinnering
Het historische perspectief dat we vorige week deelden blijft zeer relevant.
Warren Buffett verwoordde het heel duidelijk:
“Het enige waar je zeker van kon zijn, was dat als we in een grote oorlog terechtkwamen, de waarde van geld zou dalen… het laatste wat je zou willen doen, is cash aanhouden tijdens een oorlog.”
Deze observatie vat een fundamentele waarheid over beleggen samen.
Oorlog creëert angst, volatiliteit en onzekerheid, maar het zijn meestal productieve activa, en niet stilstaand cashgeld, die op lange termijn het best de koopkracht behouden.
Dat betekent niet dat markten ongevoelig zijn voor oorlog. Dat zijn ze uiteraard niet. Maar prijsbewegingen op korte termijn, vaak gestuurd door emoties en nieuwsberichten, mogen niet worden verward met langetermijnwaardecreatie.
Wat dit betekent voor portefeuilles
Bij ECP beheren we portefeuilles niet uitsluitend op basis van nieuwsberichten. We beheren ze via scenario-analyse, waarderingsdiscipline en diversificatie.
De huidige omgeving is duidelijk ongemakkelijk voor bepaalde delen van de markt, maar ze is niet uniform negatief voor alle activa. Sommige segmenten kunnen zelfs gedeeltelijke begunstigden of schokdempers zijn in een wereld met krappe grondstoffenmarkten, hogere defensie-uitgaven en toenemende geopolitieke fragmentatie.
Breder gezien versterken periodes zoals deze een principe dat al lang onze investeringsaanpak stuurt: wanneer onzekerheid toeneemt, verkiezen wij zorgvuldig geselecteerde ondernemingen die verbonden zijn aan schaarse middelen en reële activa, in plaats van te proberen de kortetermijn-macro-ruis te traden.
Onze huidige beoordeling
Ons basisscenario blijft dat dit conflict, hoewel ernstig, nog geen systemisch evenement voor de wereldwijde financiële markten vormt.
Het belangrijkste kanaal waardoor dit zou kunnen veranderen is energie.
Dat is dus wat we het nauwlettendst volgen.
Als de situatie stabiliseert, zullen de markten zich opnieuw richten op de fundamenten: winsten, waarderingen, groei en het beleid van centrale banken.
Indien de energieverstoring echter toeneemt en olie- en gasprijzen sterk en langdurig stijgen, zullen inflatieverwachtingen en monetair beleid opnieuw moeten worden herzien.
Voorlopig is de juiste reactie noch zelfgenoegzaamheid, noch paniek.
Het is discipline.
Als langetermijnbeleggers blijven we ervan overtuigd dat periodes van volatiliteit in hun juiste perspectief moeten worden geplaatst. Emotionele marktbewegingen kunnen hevig zijn, maar ze veranderen het fundamentele principe van beleggen niet: op lange termijn blijft het bezit van zorgvuldig geselecteerde productieve activa een van de meest robuuste manieren om kapitaal te beschermen en te laten groeien.
Ik hoop dat deze informatie interessant en nuttig voor u was.
Aarzel vooral niet om contact met mij op te nemen. Ik hoor graag van u.
Léon Kirch
CEO & CIO
European Capital Partners